Çığlığımı duyan yok, sağanaklar koparken
Memleketi özledim, Dörtyol’umu özledim
Bir gün geçmeden bile, ondan da daha erken
Memleketi özledim, Dörtyol’umu özledim.
Dolduranım çıkmıyor, anımdaki boşluğu
Irgalamaz ruhumu, sahillerin hoşluğu
Tıklamıyor kapımı, yakamoz sarhoşluğu
Memleketi özledim, Dörtyol’umu özledim.
Kulaç attığım sema, üstüme yıkılıyor
Aynanın karşısında, hep boynum bükülüyor
Geldiğim günden beri, canım çok sıkılıyor
Memleketi özledim, Dörtyol’umu özledim.
Evimi ve barkımı, viraneye çevirmem
Sılamdan başka yere, zerrece hayal kurmam
Kesilince biletim, bir saat bile durmam
Memleketi özledim, Dörtyol’umu özledim.
Kızanların feleğe bozuk çaldığı gibi
İmdat bekleyenlerin hava aldığı gibi
Martıların denize hasret kaldığı gibi
Memleketi özledim, Dörtyol’umu özledim.
Hayatımın hakkını, kafaya takıyorum
Samsun’dan kurtulmanın yoluna bakıyorum
Ramazan bayramını halatla çekiyorum
Memleketi özledim, Dörtyol’umu özledim.
Nurseli’ni tutunca, aklıma uymuyorum
Boşa geçen günleri, yaşadım saymıyorum
Aldığım nefeslerin tadına doymuyorum
Memleketi özledim, Dörtyol’umu özledim.