Bitmez sanılan aşkın zevale erdiğini,
Arkasına bakmadan gittiğinde anlarsın.
Can dostu bildiğinin, defteri dürdüğünü
Bakışların yollara çattığında anlarsın.
Sürdürürken ömrünü canını acıtarak,
Çaktırmadan kimseye içine akıtarak,
Ruhunun feryadını semaya boşaltarak
Gözlerinde hıçkırık tuttuğunda anlarsın.
Belli ki gam yükünden, almamışsın hisseni
Gölgen bile isyanda, taşımıyor cüsseni
Anlamaya çalışma, bu dünyada sen beni
Hayallerin tamamı yattığında anlarsın.
Felekten beklentisi, girmeyince yoluna
Yapılacak hiçbir şey, geçmeyince eline
Seyirci kaldığında gözlerinin hâline
Kirpiğin sigortası attığında anlarsın.
Nurseli çilesinde çıtayı yükseltirken
Yar yolunda Ebabil makamında öterken
Her günün batışında umutların biterken
Gözlerin yalnızlığı tattığında anlarsın.
