Başka mevsim yokmuş gibi hayatta
Zemherinden bıktım, güzünden bıktım
Kalmadı zerrece gözüm muratta
Küllenmek bilmeyen közünden bıktım.
Çektiğim çilenin yarası derin
Tiryakisi oldum gamın, kederin
Mıhladı yerime ağı kaderin
Yâre götürmeyen izinden bıktım.
Cahiller sevmeyi görev saymıyor
Haramiler talanlara doymuyor
Öze demir atan, söze uymuyor
Kulların riyakâr yüzünden bıktım.
İblis çırak kalır kesin yanında
Boynu bükülecek, hesap gününde
Nurseli’ni pes ettirdi sonunda
İşvesinden bıktım, nazından bıktım.
