NURSEL


BEŞİKTEN MEZARA SÜREÇTİR SEVDA


Gönül atı izdivaca yürürken

Meyvesi aşk olan ağaçtır sevda

Yıldızları toptan hüzün bürürken

Yârsız gecelere sayaçtır sevda.

 

Aşkın hünerleri edilmez tarif

O yoksa yürekte, geçilmez sınıf

Onunla bilinir can veren vasıf

Ömür karnesinde kıvançtır sevda.

 

Kuralını koymuş dem yönetmeni

İzlemeye değer yolun şöleni

Buluşturur sevilenle seveni

Gönül sultanıyla miraçtır sevda.

 

Canandaysa can evinin tapusu

Bilinmeli hak katının tepkisi

Haya eder cehennemin kapısı

Cennete götüren araçtır sevda.

 

Yıldızların yaldızları çalınmaz

Alim olmayandan ilim alınmaz

Umudunu yitirende bulunmaz

Hayatta kalmaya dirençtir sevda.

 

Kalemin harcıdır malumu ilam

Sözünden öz alır edebikelam

İdrakinde olmalıyız vesselam

Ruhu teskin eden bilinçtir sevda.

 

İstense de vuslat edilmez tehir

Ruhları büyüler ondaki sihir

Güzelliği tamamlayan gamzedir

Yüzümüze konan sevinçtir sevda.

 

Uykuda olanı çok uğraştırır

Varlığı hiçlikle yasalaştırır

Saf olana Kaf Dağı’nı aştırır

Beni ben yapmada mizaçtır sevda.

 

İkamesi olmaz, duygu denince

Onun gibisi yok, coşku denince

Bahsedilen odur, oku denince

Beşikten mezara süreçtir sevda.

 

Melankoli duyguların dibidir

Gerçek mutluluğun tek sebebidir

Günlük hayat sigortası gibidir

Nurseli’ne göre ilaçtır sevda.