NURSEL


GÖNÜL DERGÂHIMDAN TÜY DE GÖREYİM


Yaşadığın hazzın sebebi bendim

Ömürlük rüyadan ay da göreyim

Öderim sorana hesabı kendim 

Ettiğin yeminden cay da göreyim.

 

Zerrece pişmanlık duymam restimden 

İhanet beklemem asla dostumdan

Senelerdir çıkarmadım üstümden

Sabır gömleğimi soy da göreyim.

 

Hedefe götüren araç değilim

Hüzünlü günlere sayaç değilim

Kinayeli söze muhtaç değilim

Ağzına bayramlık giy de göreyim.

 

Mezara kadardı verilen sözler

Nefretle, isyanla bakamaz gözler 

Mazlumun ahından kâinat sızlar

Sevmekten bıkkınlık duy da göreyim.

 

Çelerse aklını birileri de

Aklımdan geçeni koymam geride

Domdom kurşunları bekler seride

Ellerin sesine uy da göreyim.

 

Bir yana koyarak vefa borcunu

Toplayarak bilinen tüm gücünü

Düşünmeden Nurseli’nin öcünü

Gönül dergâhımdan tüy de göreyim.